Heroïne

Wat is het?
Heroïne is een opiaat (verdovend en pijnstillend middel) dat van oorsprong afkomstig is van de papaverplant. Als je in de onrijpe zaadbol van de papaverplant een snede maakt loopt er een melkachtige substantie uit. Bij drogen ontstaat een donkerbruine zwarte substantie, de ruwe opium. Uit die ruwe opium kan morfine worden gehaald. En uit die morfine kan via een chemische bewerking heroïne worden gemaakt.

Als heroïne uiteindelijk de gebruiker bereikt, is het door de opeenvolgende handelaren vermengd met allerlei andere stoffen. Het ziet eruit als grof wit poeder tot geelbruine blokjes. Heroïne wordt ook wel ‘bruin' of ‘smack' genoemd. Het wordt meestal gechineesd of gespoten. Bij chinezen wordt heroïnepoeder op een stukje aluminiumfolie gelegd en verhit. De vrijkomende dampen worden door een kokertje opgezogen en komen zo rechtstreeks in de longen. Bij spuiten wordt de heroïne direct in de ader gebracht.

Wat zijn de gevolgen van gebruik?
Bij het gebruik van heroïne worden de ademhaling en de hartslag langzamer. De lichaamstemperatuur gaat iets omlaag. De pupillen vernauwen zich sterk. Opiaten verminderen de werking van de darmen en kringspieren. Seksuele behoeften kunnen minder worden. De werkzame stof veroorzaakt op zich geen beschadigingen aan weefsels en organen. In het begin kan de gebruiker last krijgen van braken, hoofdpijn, duizeligheid, jeuk en een vreemd gevoel in het hoofd.

Maar de lichamelijke effecten voor de gebruiker vallen in het niet bij wat hij voelt en ervaart: de sterk verdovende werking, die heel snel komt. De heroïne geeft dan een heel aangenaam effect: pijn, verdriet, angst, honger en kou worden niet meer gevoeld. De gebruiker raakt ontspannen.

In vergelijking met andere middelen krijg je bij heroïne snel last van lichamelijke afhankelijkheid. Dit betekent dat je ontwenningsverschijnselen krijgt als je stopt met heroïne. Wordt heroïne intensiever gebruikt, dan wordt de lichamelijk afhankelijkheid snel groot. Dat intensievere gebruik wordt in de hand gewerkt door een ander lichamelijk verschijnsel: tolerantie. Er is al gauw meer nodig om hetzelfde effect te voelen. Als heroïne is uitgewerkt, doen zich de volgende ontwenningsverschijnselen voor: de gebruiker voelt zich ziek, transpireert en is klam en koud. Deze klachten verdwijnen zodra opnieuw heroïne wordt gebruikt. Zo komt de gebruiker gemakkelijk in een vicieuze cirkel terecht. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat de gebruiker steeds sterker naar het middel verlangt en zich eigenlijk niet meer prettig kan voelen zonder. Heroïne maakt geestelijk afhankelijk. Het verdooft zowel lichamelijke als geestelijke pijn.