Ervaringsverhalen

Ervaringsverhalen: in deze rubriek leest u waargebeurde verhalen van (ex) probleemdrinkers.

"Ik dronk dertig biertjes op een dag"

"Ik ben Jan Wicher, 21 jaar. Op mijn vijftiende ben ik gestopt met de havo. Hierna heb ik drie jaar detailhandel gedaan. Na deze drie jaar heb ik een jaar lang een accountancyopleiding gevolgd en ben ik vervolgens gestart met een opleiding én baan voor verzorgende in een verpleegtehuis voor dementerende ouderen. Ik ben verslaafd geweest aan blowen en alcohol en probeer nu mijn leven weer op de rails te krijgen."

Wanneer wist je dat je een alcoholprobleem had-

"Op mijn vijftiende begon ik met het drinken van alcohol. Ik rookte en blowde regelmatig. Op mijn achttiende maakte ik een bewuste keuze voor Jezus en wilde graag leven zoals ik dacht dat God het goed vond. Blowen en drinken pasten niet in dit plaatje en dus ben ik ermee gestopt. Ik heb nooit meer geblowd, maar na een tijdje ben ik wel weer gaan drinken. Ik was depressief. Ik werd vroeger veel gepest omdat ik stotterde. Ik was rusteloos omdat ik niet wist wat ik wilde en voelde me eenzaam. Door te drinken voelde ik me beter. Dan was de wereld zo slecht nog niet. Op den duur dronk ik dertig biertjes op een dag, de hele dag door. Toen ik tijdens mijn opleiding werd betrapt op het drinken van alcohol, wist ik dat ik zo niet verder kon gaan."

Wat waren de voordelen van alcohol-
"Ik werd vrolijk van de alcohol. Omdat ik depressief was, vond ik het prettig om deze vrolijke momenten te hebben. Ik werd makkelijker in de omgang, wist opeens gespreksonderwerpen en maakte hierdoor sneller contact met mensen. Ik werd zelfverzekerder en stotterde minder. Op den duur kon ik de hele dag drinken zonder dat ik voor mijn gevoel dronken was."

Had de alcohol ook een negatieve invloed-
"Je wordt laks als je veel alcohol gebruikt. Je schuift alles voor je uit, denkt bij alles ‘het komt wel' en ‘het komt wel goed' maar uiteindelijk doe je niets. Ik kon niet meer zonder de alcohol maar mét alcohol kon en deed ik ook niets. Uiteindelijk was ik er nog slechter aan toe dan vóór ik alcohol dronk."

Wanneer heb je hulp gezocht-
"Ik was in de ziektewet gekomen toen ik mijn opleiding en baan in het verpleegtehuis niet meer aankon. Ik had me al georiënteerd op verschillende hulpverleningsinstanties en ik wist dat ik naar De Hoop wilde, een evangelische verslavingszorginstelling in Dordrecht. Ik was God kwijtgeraakt en hoopte Hem hier weer terug te vinden. In januari 2005 ben ik bij De Hoop opgenomen. Voor mijn ouders was dat een hele schok. Ze wisten wel dat ik veel dronk, maar ze wisten niet dat het zó erg was. Het vertrouwen tussen ons is voor een groot deel weg omdat ik veel dingen voor hen heb achtergehouden. Maar daar werken we nu aan."

Hoe gaat het nu met je-
"Ik leer elke dag om mezelf meer te waarderen en mijn talenten te ontdekken. Hierdoor krijg ik meer zelfvertrouwen. Zo heb ik sinds ik hier ben, bijna niet gestotterd. Ik heb hier de tijd om aan mezelf te werken en om mezelf, mijn wensen en de wensen van God te leren ontdekken. Ik moet nog wel veel dingen leren maar ik heb de tijd. Ik weet in ieder geval weer dat ik iets uit het leven wil en kán halen. En dat ik daar geen alcohol bij nodig heb."Bron: str8, de jongerensite van De Hoop

'Mijn gedrag heeft vooral in het leven van mijn vrouw heel veel pijn en verdriet gebracht'
Als je Kees voor het eerst ziet - midden dertig, getrouwd en vader van drie kinderen - vermoed je niet dat hij jarenlang alcoholverslaafd was. Toch zat Kees vanaf zijn zeventiende tot ongeveer een jaar geleden gevangen in een web van leugens en verslaving.

Kees drinkt voor het eerst alcohol tijdens het stappen, een jaar of zeventien is hij dan. "Mijn ouders moedigden mij niet aan om jong te drinken, maar zelf dronken ze wel elke dag. Het was eigenlijk heel gewoon bij ons thuis: wijn bij het eten,'s avonds een biertje en na de kerkdienst op zondagochtend een borrel. Ook bij mijn vriendin was alcohol heel normaal. Het was niet ‘wat wil je drinken-' maar er werd al bier open gemaakt. Zelf ben ik rustig en afwachten en ik merkte dat alcohol mij losser maakte, dat vond ik prettig."

Stijgende lijn
In de loop van de jaren begon ik elke avond te drinken. Dit viel niet op, want ik dronk gewoon met mijn ouders mee. Tenzij ik meer dronk dan één glas wijn tijdens het eten, dan werd daar iets van gezegd. Ik had altijd het gevoel ‘ze letten op me'. Toen ik ging trouwen viel die controle weg. Ik had nu alleen nog verantwoording naar mijn vrouw. Als ik doordeweeks een vrije dag had, begon ik ‘s middags al stiekem te drinken. "Alcoholisten drinken ‘s ochtends en ik niet, dus ik ben geen alcoholist" maakte ik mezelf wijs. Ook begon ik stiekem te drinken als ik uit mijn werk kwam. Dan ging ik naar de winkel en kocht één blikje bier. Binnen een jaar steeg dit aantal naar zes blikjes bier voordat ik thuis kwam. Ik had vier of vijf routes om naar huis te rijden en had vaste plekken om mijn blikjes te dumpen. Als ik thuis kwam ging ik eerst naar de koelkast om een biertje te pakken, zodat mijn vrouw niet zou ruiken dat ik al flink gedronken had. Zo steeg mijn alcohol gebruik naar gemiddeld 15 à 20 glazen per dag. Het was in die periode dat drank bovenaan kwam te staan. Als ik terugkijk zie ik het nu wel, maar op dat moment had ik het echt niet door.

Drive
Mijn belangrijkste drive om te drinken was dat ik slecht tegen kritiek kon. Ik wilde graag de ideale (schoon)zoon zijn en probeerde overal aan te voldoen. Ik ging bijvoorbeeld bij mijn ouders in het bedrijf werken, omdat dit werd verwacht, dacht ik. Toen ik mijn vrouw leerde kennen, kwam er ineens tweestrijd. Er was iemand anders in mijn leven aan wie ik ook verantwoording verschuldigd was. Enerzijds had ik een relatie met mijn vrouw en vertelde ik haar wat zij wilde horen. Anderzijds had ik een relatie met mijn ouders en vertelde ik wat zij wilden horen. Ik wilde beide gelijk geven en ging nooit de confrontatie aan. Ik paste mijn gedrag aan aan mijn omgeving, zodat ik werd geaccepteerd en niet werd afgewezen. Ik diende twee heren, vertelde leugens en bedroog mensen. Ik maakte uitstapjes waar mijn vrouw niets van wist. Om mijn uitstapjes te betalen had ik geld nodig. Dat stal ik uit het familiebedrijf. Ik spaarde gedeelten van het gestolen geld op om later feest te kunnen vieren. Als er kritiek kwam, raakte het me niet doordat ik het wegdronk met alcohol. Ik was kwaad op anderen, behalve op mezelf. Zo vlakte ik langzaam af, was mezelf niet meer en werd steeds ongelukkiger en eenzamer. Ik maakte alles om me heen kapot.

Pornografie
Op een gegeven moment kwam ik mijn afspraken niet meer na. Ik betaalde geen rekeningen meer, ik ging naar de kroeg in plaats van naar de kerkenraadsvergadering. Ook raakte ik verslaafd aan pornografie. Toen begon ik in te zien dat ik een probleem had. Ik ben in die periode bij verschillende hulpverleningsinstanties geweest en zat een tijdlang bij de AA. Maar het werkelijke probleem pakte ik niet aan. Uiteindelijk was de thuissituatie niet meer houdbaar. Ik had al zoveel beloftes gedaan. Mijn vrouw vertrouwde mij niet meer. Nadat ze wist dat ik diverse malen overspel had gepleegd en jarenlang mezelf had ingelaten met pornografie, heeft ze mij het huis uit gezet.

Werkelijke probleem
Vier maanden zit ik nu bij De Hoop in behandeling. Nu pas kom ik bij het echte probleem, datgene waar ik al jaren voor wegloop. Ik ben ontzettend egoïstisch, trots,verwend, heb een negatief zelfbeeld en durf mezelf niet kwetsbaar op te stellen. Ik wilde altijd buiten schot blijven, geen pijn lijden en niks voelen: "ik wordt vanzelf wel beter". Ik weet nu dat íkzelf moet veranderen om volledig te herstellen en zie nu pas in wat dat kost: mezelf geven, risico's nemen en pijn voelen. Dit veranderingsproces gaat langzaam helaas. Maar ik weet zeker dat het mij gaat lukken. In de jaren hiervoor vond ik mijzelf belangrijker dan mijn vrouw en kinderen. Dat vind ik verschrikkelijk erg. Mijn gedrag heeft vooral in het leven van mijn vrouw heel veel pijn en verdriet gebracht.

Dankbaar
De relatie met mijn vrouw is op een dieptepunt nu; ze wil me echt veranderd zien! Ik ben haar heel dankbaar dat ze nog geen keuze heeft gemaakt om te scheiden, ondanks alles wat er is gebeurd. Ik krijg nog een kans. Ik was passief in alles, nu ben ik actief. Ik probeer mijn hart met God te delen, datgene wat er in me leeft. Ik vertrouw op God dat het goed komt, ook al lijkt het alsof ik alles heb verloren. Ik heb veel meer rust nu en hoef me eindelijk niet meer te verbergen. Dat lucht ontzettend op. In 2004 heb ik de waarheid vertelt en dat is mijn eerste stap geweest om vrij te worden! worden!

'Alcohol drinken was voor mij heel gewoon'
‘Mijn grootste probleem is het feit dat ik alcohol zo gewoon vond én dat mijn omgeving het stimuleerde. Nu pas zie ik dat we als familie (te) veel en vaak alcohol dronken... Ik leerde alcohol gebruiken als een vlucht uit verdriet en spanningen.'

Bij ons thuis werd er vroeger veel gedronken, vertelt Gerard, het hoorde er gewoon bij. Al mijn acht broers en zussen dronken. Mijn vader had een eigen zaak en als we op zaterdagmiddag om vier uur ons loon kregen, kwam er bier en een fles jenever op de tafel die we leegdronken. Nu vind ik dat onvoorstelbaar, maar toen was het normaal. Ik hield me altijd wat afzijdig, maar lustte ‘m wel graag. Toen ik eenmaal getrouwd was, zette het patroon van alcohol drinken zich voort. Ik dronk vaak alcohol samen met mijn vrouw, familie, vrienden en kennissen.

Rouwproces
De echte problemen zijn eigenlijk begonnen na het overlijden van mijn vrouw. We krabbelden net uit een dal van financiële tegenslagen en een ernstig ongeval van onze zoon, toen mijn vrouw vrij plotseling overleed aan kanker. Ineens stond ik overal alleen voor: de zorg voor mijn tienjarige zoon, het huishouden (met twee linkerhanden), mijn werk. Als ik dan 's avonds klaar was en behoefte had om even te praten, was er niemand. Ik voelde me ontzettend eenzaam en er was niets dat me kon bekoren. De leegte die ik voelde wilde ik opvullen. Op een gegeven moment maakte ik de afspraak met mezelf om vóór 21.30u geen borrel te drinken. Dan keek ik op de klok en telde de seconden af tot het 21.30u was en dan begon ik te drinken, één, twee, drie borrels... Ik lag vaak aangeschoten in bed en stond 's ochtends op met een kater. Mijn zoon zei op een gegeven moment ‘Pa, je bent niet lief meer, je drinkt teveel'. Daar schrok ik van. Ik ben toen gestopt en heb hulp gezocht bij een psycholoog. Eén van de dingen die de psycholoog mij antwoordde was ‘alcohol drinken mag toch, als je in een rouwproces zit...-'

Stiekem drinken
Ondertussen ontmoet Gerard zijn tweede vrouw die eveneens een alcoholprobleem heeft. Als ook zij na een periode van ziekte overlijdt, ontwikkelt het drinken zich van kwaad tot erger. Gerard krijgt nu ook problemen met zijn omgeving, met name op zijn werk als beheerder van een wooncentrum voor ouderen. ‘Ik werd vergeetachtig, kwam afspraken niet na, schatte problemen fout in en kon me nergens toe zetten. Ook zat ik vaak in de ziektewet.' Doordat Gerard de kantine beheert, kan hij vrij bij de drank komen. Dat leidt tot stiekem drinken op het werk, zoals snel een paar slokken bij het afsluiten. Zijn leidinggevenden hebben het wel door, maar zien het door de vingers onder het mom van ‘rouwproces/veel meegemaakt'. 'Uiteindelijk hebben bewoners mij op mijn drankgebruik aangesproken. Op dat moment besloot ik om nooit meer in gezelschap te drinken, alleen nog in mijn eigen huis. Ik werd een stiekeme drinker. Dat is gevaarlijk, want er is niemand meer die je corrigeert.'

Vluchten
Tijdens een reis ontmoet Gerard zijn huidige vrouw. Opnieuw stopt hij met drinken. Dit gaat een tijdlang goed totdat er op het werk spanningen komen en het op financieel gebied moeilijker wordt. ‘We hadden net een ander huis gekocht en moesten het vorige huis nog verkopen, toen de huizenmarkt instortte. Twee jaar lang hebben we een dubbele hypotheek moeten betalen. Uiteindelijk konden we het huis verkopen, ver beneden de prijs...We zaten op zwart zaad en op het werk was de spanning te snijden. Mag ik blijven of krijg ik ontslag- Ik ben weer gaan drinken om de problemen te ontvluchten. Daardoor kwam ik in een negatieve spiraal terecht en beoordeelde alles onjuist en voelde me zwak en ziek. Binnen onze relatie gaf dit ook grote spanningen. Ik dreigde weg te zakken in een bodemloze put en voelde me ontzettend eenzaam.'

Eerlijk zijn
Sinds een paar maanden zit Gerard als cliënt bij De Hoop voor ambulante hulpverlening. De meeste strijd heeft hij gehad om zijn alcoholprobleem toe te geven. ‘Het eerlijk erkennen dat ik een alcoholprobleem heb, kost nog steeds moeite. Vluchten is makkelijker... Maar het probleem is er. Dat maakt dat ik hulp heb gezocht. Ik wil proberen weer gezond te worden en de vrijheid hebben om dingen te doen! Deze week moest ik twee mensen toespreken op mijn werk. Het ging goed zonder dat ik alcohol op had. Dat is een overwinning! Ik doe er alles aan om rein tegenover God te staan en tegenover mijn vrouw. Mijn kinderen staan als één blok achter mij. Die steun is heel belangrijk voor mij. Vroeger vluchtte ik in drank bij verdriet en problemen, nu wil ik leren praten en mijn verdriet verwerken.'

De naam is om privacy redenen gefingeerd. Als u zich herkent in dit verhaal of u hebt vragen naar aanleiding van dit verhaal, belt u dan met De Hoop, (078) 6111 222.