Verslaafd aan seks

Hoe je seksuele ontwikkeling verloopt heeft sterk te maken met wat je in je opvoeding leert over seksualiteit. Leer je het van je ouders of ‘op straat'. Het verhaal van Maarten laat zien dat op dit vlak goede begeleiding door ouders in de opvoeding onmisbaar is.


Vijfentwintig jaar was hij nu en hij had twee jaar verkering. Wat ging de tijd toch snel! Maarten had Lisa gisteren verteld van ‘zijn probleem'. Ze had het er volgens hem wel moeilijk mee, maar ze reageerde wel heel lief. "Ik wil je er wel mee helpen als dat kan?", had ze gezegd. Het modewoord was seksverslaving, maar dat vond hij wel een heel zwaar woord. Alhoewel, hij moest eerlijk toegeven dat zijn seksuele fantasieën en gedachten hem wel erg veel bezighielden de laatste tijd. Om depressief van te worden zeg.

‘Blij dat we jou erbij hebben Maarten!'
In de kerk had Maarten een belangrijke rol in het jeugdwerk. Hij was zogezegd de kartrekker van de jeugdvereniging. Als het aankwam op creatieve ideeën en enthousiasme dan moest je bij Maarten zijn. Hij kickte vaak op de complimenten die hij kreeg. "Blij dat we jou erbij hebben Maarten!", of: "Jij bent zo serieus bezig met je geloof". Daar klopte niks van! Rot van binnen, dat was hij. Helemaal niet vroom of serieus.

Het was ook zo makkelijk. Zijn ouders hadden het echt niet door als hij op de computer aan het rotzooien was. Alles gebeurde stiekem. De laatste tijd was het wel heel erg hoor. Zelfs tijdens de les kon hij zijn gedachten maar niet van seks afhouden. En op catechisatie gisteren ook al niet. Al die fantasieën kwamen 's avonds weer terug als hij alleen in bed lag...

Hoe het begon
Het was allemaal begonnen met het pornoboekje dat zijn neef liet zien toen hij nog op de basisschool zat. Zijn neef was een jaar ouder en had ook oudere broers. Hij was met dingen bezig waarvan Maarten het bestaan niet eens wist. Van zijn moeder had hij ook wel eens te horen gekregen hoe kinderen werden geboren. Zijn moeder vertelde dan altijd van ‘houden van' en ‘knuffelen' en het kindje in de buik van mama. Dat was toen zijn broertje werd geboren. Hij had met een half oor geluisterd, dat weet hij nog. Bij zijn neefje thuis bonsde zijn hart altijd in zijn keel van de spanning, bij alles wat hij te zien kreeg. Eigenlijk schaamt hij zich rot voor wat daar allemaal gebeurde. Hij had het allemaal niet gewild, zijn neef ging veel te ver.

Maar ja. Bij zijn ouders thuis had hij er ook niks over gehoord. Het leek wel of al die dingen niet echt bestonden. In de ‘gewone' wereld van zijn ouders, vrienden en klasgenoten bestond dit probleem blijkbaar niet. Nooit praatte hij er over. Zijn ouders wisten niet waar hij mee bezig was en hij peinsde er niet over om er over te beginnen. Nu hij op kamers woonde en af en toe maar thuis was had hij trouwens ook nooit de gelegenheid om eens rustig te praten.

Toch maar verteld...
Althans, vorige week heeft hij zijn vader gebeld en hem alles verteld. Hij is blij met de reactie van zijn vader. Gek eigenlijk, want zijn vader had eens gezegd dat hij het praten over seksualiteit moeilijk vond omdat opa er ook nooit iets over had verteld. Toch was hij blij geweest; zijn vader gaf toe dat hij het ook moeilijk vond!

Het tien jaar jongere broertje van Maarten lijkt zo veel op hem en dat vindt hij af en toe maar niks. Als zijn pa nou met hem wel eens goed gaat praten zal zijn broertje misschien al deze ellende bespaard blijven!

Dit artikel is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Om privacyredenen is de naam van de hoofdpersoon gefingeerd.