Persoonlijke grenzen

Wat moet ik persoonlijk vinden van bepaalde ontwikkelingen? Ben ik daar vóór of ben ik daar tegen? Wat zijn mijn normen en waarop baseer ik die? En ook: hoe ga ik om met zaken die mij persoonlijk aangaan? Wat accepteer ik wel, wat accepteer ik niet?

Persoonlijke grenzen zijn die (meestal onzichtbare) scheidingslijnen die anderen niet mogen overschrijden zonder onze expliciete toestemming. Persoonlijke grenzen zijn net als natuurlijke grenzen zoals heggen en muurtjes: wat vóór die scheidingslijn ligt, is óns gebied waarover wij de zeggenschap hebben, waarvoor wij verantwoordelijkheid dragen en waarbinnen wij ons veilig weten. Het hanteren van die grenzen is heel belangrijk omdat dat vaak bepalend is voor de waarde en waardering die iemand zichzelf aanmeet. Het niet hanteren van je eigen grenzen, het over je heen laten lopen, draagt niet bij tot een gezond zelfbeeld.

Fysieke grenzen
De grenzen kunnen heel divers zijn: fysiek, psychisch, emotioneel en geestelijk. Fysieke grenzen helpen ons om bijvoorbeeld te bepalen wie ons mag aanraken en onder welke omstandigheden. Bij psychische grenzen gaat het om de vrijheid om onze eigen gedachten en meningen te hebben. Emotionele grenzen zijn er om gezonde emoties te waarborgen en ons te wapenen tegen manipulatieve emoties van anderen.

Normen
Het ontbreken van normen en waarden in een maatschappij kan gevolgen hebben op persoonlijk niveau. Iemand die losgeslagen is van zijn morele ankers en die leeft in een maatschappij met veel vrijheden (zoals Nederland), zal veel meer moeite hebben zijn persoonlijke grenzen in acht te nemen. De onduidelijkheid op dit gebied in de samenleving schept onduidelijkheid in de individuele levens van personen.