Ontwenningsverschijnselen bij gamen

Wat we zien bij iemand die verslaafd is aan gamen, kan je goed vergelijken met het gedrag van een alcohol- of drugsverslaafde. Een alcoholist moet bijvoorbeeld steeds meer drinken, voor hetzelfde effect. Zo moet een gamer ook steeds meer gamen om hetzelfde gevoel van voldoening te krijgen. Aan de andere kant zien we ook dat een gamer last krijgt van ontwenningsverschijnselen wanneer hij stopt met spelen. De gamer wordt depressief, angstig of kan alleen nog maar aan gamen denken. Net als bij een alcohol of drugsverslaving wordt kan de verslaving erger worden doordat de gamer meer gaat gamen om bijvoorbeeld niet depressief of angstig te worden.

Gamen kun je ook vergelijken met gokken. In onze hersenen wordt namelijk in beide gevallen dopamine aangemaakt. Deze stof heeft te maken met het gevoel dat we krijgen als we beloond worden. Hoe meer je gamed, hoe meer je het gevoel krijgt dat je beloond wordt. Je raakt verslaafd aan dat gevoel, of beter gezegd, aan de dopamine.

Veel jongeren die gameverslaafd raken hebben niet zoveel zelfvertrouwen. In de game kunnen ze veel meer dan in het echt, dus vluchten ze in het spel. Gamen kan een manier zijn om uit de harde realiteit te stappen. Het kan zo ver komen dat ze steeds minder aandacht hebben voor real-life contacten met vrienden en familie. Daarnaast kunnen ze last krijgen van slaapproblemen problemen of problemen op school.

Een gameverslaafde kan goed worden geholpen. Het grootste probleem is de gamer zelf. Veel gamers vinden zichzelf niet verslaafd. Als de gamer durft toe te geven dat hij een probleem heeft, is de belangrijkste stap gezet.