Zachtmoedigheid
Volgens het spreekwoord hebben de brutalen de halve wereld. Volgens de Bijbel hebben de zachtmoedigen hem straks helemaal. Met zachtmoedigheid is er in de wereld geen plaats te verwerven. Wat daar nodig is, is opkomen voor je rechten, niet over je heen laten lopen. Zachtmoedigheid is Christus, die niet voor Zijn rechten opkomt en die Zich ter wille van een ander laat kruisigen. Zachtmoedigheid lijkt zich als een deurmat te laten gebruiken, maar vergt de grootste moed die bestaat: zijn leven inzetten en overgeven voor een ander. De ware helden zijn niet de schreeuwers, maar wie stil wandelt met God. Zachtmoedigheid is zich bewust van haar kracht en mogelijkheden, maar heeft die laten insnoeren in de teugels van Jezus' karakter.
Getemd
Zachtmoedigheid is geen eigenschap die vanaf de geboorte is meegegeven. Een zachtmoedig mens is getemd. Zoals een wild dier aan de mens gewend is gemaakt, is een zachtmoedig mens gewend aan Christus. Hij is krachtig, maar toch getemperd, zonder ongebreidelde krachtexplosie, zonder behoefte te tonen wat hij kan om indruk te maken.
Door de Geest
Denk aan Mozes: bekwaam gemaakt in leiderschap, politiek en wetenschap, maar ongeduldig en eigengereid. Pas na de uitschakeling van zijn gaven, door een verblijf bij de schapen, komt Mozes tot zachtmoedigheid, geduld en een krachtig en vruchtbaar leven waarin God zijn capaciteiten ten volle inzet en benut. Sommigen hebben het voor de ontwikkeling van de vrucht van de Geest niet nodig om hun gaven in te zetten, maar om de woestijn in te gaan, zodat ze later met de juiste houding, beteugeld en getemd door de Geest, aan de slag kunnen.
Strijd
De strijd die de duivel ons wil doen voeren in het geestelijk leven is niet op de weg van zachtmoedigheid. Het is de weg van het opgejaagd worden, de weg van het opeisen van onze ‘rechtvaardige rechten', de weg van de confrontatie die God niet eert, de weg van controle uitoefenen, de weg van krampachtigheid en onrust. Dan worden we achternagezeten door de wolf die de schapen opjaagt en ons in paniek opdrijft.
De goede Herder
De weg waarop Jezus leidt, is die van de goede herder. Hij jaagt niet op. Hij loop vooraan en leidt naar rustige wateren en grazige weiden. Op die weg kunnen we wel gewond raken, maar alleen de Herder draagt in zijn handen en voeten de dodelijke sporen van de aanval van de wolf. Wie die uitsluitende geloofsafhankelijkheid niet leert, klampt zich vast aan gezondheid, kinderen, huwelijk, waardering of bezit. Zijn loon is nu al gekomen. U wacht beter tot later. Het is beter zachtmoedig te schuilen bij Jezus dan in het opeisen van onze rechten nog diepere wonden op te lopen.
Dit artikel is met toestemming overgenomen uit: Jef De Vriese, Tijdschrift, Magazine voor Pastoraat, Gezin en Gemeenteopbouw, jaargang 14, nr.63 van het CPC. Kijk voor meer informatie over het CPC op http://www.pastoralecounseling.org/.
|
info / bestellen