Irma was verslaafd aan alcohol

Jarenlang drinkt ze alcohol. Ze voelt zich mislukt als moeder, vrouw en echtgenote. In 2008 grijpt de Here God in. Lees het verhaal van Irma.

Irma is veertien jaar getrouwd geweest. "Er waren mooie momenten, zoals de geboortes van onze drie kinderen. Maar we hadden geen gezond huwelijk. Mijn man kleineerde me waardoor ik me minderwaardig voelde. Ik wist niet wat ik eraan kon doen en over mijn gevoelens praten deed ik nooit, dus liet ik het maar zo."

Leeggezogen
Irma voelt zich vaak eenzaam en ook in de opvoeding van haar kinderen voelt ze zich alleen staan. "Het was alsof ik werd leeggezogen en ik raak- te overspannen. Ik zocht hulp bij een maatschappelijk werker. Mijn man was ook bij deze gesprekken aanwezig en bij elk gesprek kwam het hierop neer: alles lag aan mij. Ik was een slechte moeder en echtgenote..."

Minderwaardig
Als Irma in haar omgeving vertelt hoe ze wordt behandeld, wordt ze niet geloofd. "Daarom ben ik alcohol gaan drinken. Ik dronk zoveel mogelijk in een korte tijd, bijvoorbeeld wanneer mijn kinderen op school waren, en ik dacht dat het niemand opviel." Maar het is wél bekend dat Irma een drankprobleem heeft. De dominee van de gemeente van Irma en haar man wordt erbij gehaald. Irma belooft hulp te zoeken en vertrekt uit huis. "Ik miste mijn kinderen vreselijk. Ik voelde me schuldig omdat ik hen voor mijn gevoel in de steek liet."

Gescheiden
Irma en haar man beloven elkaar om aan hun huwelijk te werken. In plaats daarvan vraagt haar man de echtscheiding aan. Dit komt hard aan bij Irma. Ze voelt zich verraden en afgedankt. Ze verhuist naar haar ouders en begint weer met drinken. In 2001 laat ze zich opnemen bij De Hoop ggz. Ze komt terecht bij De Jordaan, de maatschappelijke opvang. "Hier heb ik een half jaar gewoond. Vervolgens heb ik nog een tijdlang een eigen woning gehad op het terrein van De Hoop. Zo kon ik hulp vragen wanneer ik dit nodig had. In december 2001 ben ik officieel gescheiden. Ik vertelde niemand over de rechtszaak, maar ik voelde me als een geslagen hond."

Op de rails
Irma kan nog onvoldoende haar problemen bespreekbaar maken. "Ik was niet open en hield téveel problemen voor mezelf." Toch besluit ze om ‘buiten De Hoop' te gaan wonen en werken. Ze sluit zich aan bij een kerkelijke gemeente en probeert een goede moeder te zijn. "In vier jaar tijd viel ik regelmatig terug, maar ik vond dat ik me nog aardig redde. Tenminste, tot 2007. Ik dronk, isoleerde mezelf en vervuilde mijn huis. Op een dag voelde ik me zó wanhopig, zó schuldig omdat ik mijn kinderen pijn deed, dat ik heb uitgeroepen: ‘Heer, haal me thuis!'"

Ademstilstand
Op een avond belt haar schoonzusje en Irma belooft haar dat ze een douche zal nemen. Ze glijdt uit en breekt haar arm. Met moeite kruipt ze naar haar bed en maakt de meest afschuwelijke nacht mee van haar leven. "'s Morgens belde mijn schoonzusje weer en zij heeft de huisarts en mensen uit mijn gemeente ingeschakeld." Irma wordt naar het ziekenhuis gebracht waar ze wordt geopereerd. "Ik kreeg een ademstilstand maar ik hoorde ook een stem die zei ‘Leef!'. Ik wist dat het de Here God was."

Dé Bron
Irma besluit om haar leven om te gooien. Ze zegt haar huis op laat zich - in juni 2008 - opnieuw opnemen bij De Hoop ggz. "Ik heb alles ‘open gegooid'. Ik heb gesproken met mijn familie, kinderen en mensen uit de gemeente. Alles wat ik nooit had gezegd, vertelde ik nu. Ik begon te beseffen dat ik voortdurend uit de verkeerde bron had geput, namelijk die van verdriet, pijn en afwijzing. Terwijl ik mag putten uit dé Bron, uit de liefde van de Here God voor mij."

Geliefd kind
Irma is nog steeds bij De Hoop ggz waar ze veel leert. "Wat is Gods plan met mijn leven? Hoe kan ik een goede, biddende moeder zijn voor mijn kinderen? Het zijn vragen waar ik steeds meer een antwoord op krijg. Ik heb mezelf altijd weggecijferd maar dat kán ik niet meer. Ik ben namelijk een geliefd kind van de Here God."