Brochure 'Dat doet mijn kind niet, toch?'

'Dat doet mijn kind niet, toch?' Een hele normale en begrijpelijke reactie van ouders die nadenken over het gebruik van verslavende middelen. Toch laat de praktijk een ander beeld zien. Ouders die van hun kinderen nooit verwachten dat ze verslaafd raken, moeten vaak constateren dat ze er al die tijd naast hebben gezeten.

Verslaafde jongens en meisjes die zijn opgenomen bij De Hoop komen niet alleen uit gebroken gezinnen of andere instabiele situaties. Een gedegen opvoeding is niet altijd een garantie dat uw kind geen verslavende middelen zal gebruiken. Daarom is het belangrijk dat ouders eerlijk kijken naar hun kinderen. Het is verleidelijk om de waarheid niet onder ogen te zien, wanneer er problemen lijken te zijn. Die waarheid kan hard zijn in het geval van verslaving.

Brochure
Om op een juiste manier te kunnen reageren als ouders is het belangrijk dat risicogedrag vroegtijdig wordt gesignaleerd. Om ouders hierbij te helpen heeft de afdeling preventie van De Hoop een nieuwe brochure ontwikkeld. De brochure Dat doet mijn kind niet, toch? Signaleren van gebruik van verslavende middelen informeert ouders over de werking van verslavende middelen. Ouders die drugsgebruik herkennen, kunnen in een vroeg stadium de confrontatie hierover aangaan met hun kinderen en ze mogelijk helpen om te breken met deze verslavende middelen. De folder gaat uitgebreid in op de werking van de verslavende middelen, waarvan bekend is dat ze in Nederland gebruikt worden. Elk middel wordt aan de hand van vier criteria geanalyseerd: Wat doet het met je? Wat is de werkingsduur? Wat zijn de gebruiksvoorwerpen? Wat zijn de gevaren?

Signaleren in vijf stappen
Naast dat er wordt geïnformeerd over de werking van verslavende middelen, wil de brochure ouders ook leren hoe ze drugsgebruik kunnen signaleren. Dit proces bestaat uit vijf fasen. Met het lezen van de brochure is de eerste fase begonnen: het vermeerderen van kennis over signalen van gebruik. Als een ouder gebruik wil kunnen signaleren, moet de ouder eerst weten welke waar te nemen verschijnselen met gebruik samenhangen. Zoals hiervoor geschreven gaat de brochure hier per middel uitgebreid op in.

De tweede fase is het waarnemen en interpreteren van verschijnselen van drugsgebruik. De brochure benadrukt dat de waargenomen verschijnselen bij een (beginnend) gebruiker meestal voor velerlei uitleg vatbaar kan zijn. Een euforische of depressieve stemming kan bijvoorbeeld te maken hebben met een beginnende of beëindigde verkering. Bovendien komt het experimenteren met drugs vooral in de puberteit voor: een periode die gekenmerkt wordt door het zoeken naar grenzen en een eigen identiteit. Kortom: een periode van verandering. Voor volwassenen is het moeilijk om te bepalen welke veranderingen normaal zijn voor de puberteit en welke veranderingen op gebruik kunnen wijzen. In ieder geval is het goed om nooit op één kenmerk af te gaan. Pas wanneer een aantal verschijnselen tegelijk waargenomen worden, kan dat een indicatie voor drugsgebruik zijn.

De volgende stap is het bepalen van het eigen standpunt over het middel. Wat vind de ouder van het feit dat dochterlief alcohol drinkt, rookt of blowt? Wat zijn de directe effecten van het middelengebruik op de gebruiker? Bij welk gebruik is er gevaar voor of sprake van verslaving? Hoe is de wetgeving ten opzichte van het middel en het gebruik daarvan? Allemaal vragen die een ouder zich moet stellen alvorens de volgende fase in te gaan.

Na het bepalen van eigen standpunt is het goed om als ouder je vermoeden te toetsen aan de waarneming van anderen. Om uit te sluiten dat de geconstateerde verschijnselen andere oorzaken hebben dan drugsgebruik, is het goed om uw vermoedens voor te leggen aan andere mensen die regelmatig contact hebben met de vermoedelijke gebruiker. Voorwaarde hierbij is dat u mensen zoekt die in vertrouwen genomen kunnen worden. Er moeten geen consequenties voor de vermoedelijke gebruiker volgen voordat er een open gesprek heeft plaatsgevonden.

Wanneer het vermoeden wordt bevestigd of wanneer de ouder blijft twijfelen, is het goed om de laatste stap te nemen: in gesprek gaan met de vermoedelijke gebruiker. Wanneer een ouder vanuit een gezagspositie een open gesprek moet voeren met een jongere over verboden middelengebruik staat deze voor een moeilijke taak. Het basisprincipe van waaruit het gesprek gevoerd wordt, moet in ieder geval zijn: afwijzing van het gedrag, maar niet van de persoon. De ouder laat dus duidelijk merken dat hij of zij het gebruik afwijst, maar laat de persoon in zijn waarde.

In de brochure ‘Dat doet mijn kind niet, toch?' worden deze vijf stappen uitgebreid beschreven. Verder geeft het ook advies aan ouders hoe zij na het signaleren van drugsgebruik verder kunnen handelen. u kunt de brochure bestellen via het informatiecentrum van De Hoop: (078) 6 111 222 of info@dehoop.org.