"Hier kom ik weer tot rust"

Bij de Jordaan worden mensen opgenomen voor wie het om uiteenlopende redenen nodig is afstand te nemen van hun omgeving of situatie. De één heeft te maken met een burn-out, de ander met relatieproblemen, depressiviteit of bijvoorbeeld identiteitsproblemen. Bij de Jordaan komen ze tot rust en is er ruimte voor verwerking van hun problematiek.

De leefgroep van de Jordaan bestaat gemiddeld uit zestien personen. Robin (30) is één van hen: "Door een burn-out kwam ik in de ziektewet. Thuis redde ik het niet; ik had hulp nodig. Hier kom ik weer tot rust. Het gewone dagelijkse ritme helpt daarbij, evenals het feit dat niet constant de prikkels van de TV binnenkomen en je beperkt de computer en telefoon gebruikt. We nemen een paar keer per dag ruim de tijd voor een koffiepauze. Elke avond hebben we een uur bezinning. Dan schrijven we in ons dagboek of verdiepen we ons in een thema. Thuis neem je niet altijd de tijd en ren je maar door. Soms gebeurt er veel in de groep en is het een uitdaging om de sfeer goed te houden. Toch hebben we het goed met elkaar; we steunen elkaar."

Groepsgesprek
Op deze woensdagochtend volgt na de koffiepauze het groepsgesprek. Iedereen vertelt hoe het gaat. Bert is voor het eerst op werkstage geweest binnen De Hoop: "Ik vond het enorm spannend en dat hebben jullie wel gemerkt aan mijn gedrag. Ik ben altijd workaholic geweest. Maar het ging goed! Ik heb ontspannen kunnen werken; dat heb ik niet eerder meegemaakt." Anna vertelt dat ze het zwaar heeft. "Mijn overleden vader zou morgen jarig zijn geweest. Ik kan moeilijk in slaap komen. Gelukkig heb ik veel steun aan mijn maatje," besluit ze met een warme glimlach naar de vrouw naast haar. Dan is Peter aan de beurt. Eerder deze ochtend liep hij woedend weg bij de dagopening over koning Hizkia. "Ik heb een enorme strijd met God. Het lijkt wel alsof Hij lievelingetjes heeft die alles krijgen en de rest heeft gewoon pech. Ik weet niet of ik zo'n rotsvast vertrouwen krijg als bijvoorbeeld Hizkia." Op de vraag waar de groep hem bij kan helpen, antwoordt Peter: "De groep doet het prima. Het spijt me dat ik weinig voor de anderen kan betekenen, omdat ik zo vol zit met mijn eigen problemen."

Spiegelen
Als volgend onderdeel van de dag spiegelen de cliënten elkaar in kleine groepjes. Daarbij is het de bedoeling niet ongevraagd een advies, mening of oordeel te geven. Dat valt nog niet mee, blijkt wel uit een opmerking als "Ik zie dat jij vlucht in lezen." Begeleider Ab adviseert om vooral vragen te stellen aan degene die gespiegeld wordt.

Rouw
In de middag kunnen de cliënten ervoor kiezen een themabijeenkomst over rouwverwerking bij te wonen. Anna (49) gaat erheen: "In acht jaar tijd heb ik vier dierbaren verloren, waaronder mijn vader en mijn man. Bovendien raakte ik onlangs na vijftien jaar mijn baan kwijt. Ik kon het allemaal niet aan en sloot mezelf op in huis. Mijn buurvrouw en schoonzus hebben aan de bel getrokken. Ik ben nog maar een week bij de Jordaan. De eerste dag was enorm zwaar; ik wilde eigenlijk gelijk weer weg. Maar ik ben heel goed opgevangen door de groep en heb hier echt een maatje gevonden. Ik ben zo eenzaam en snap niet waarom dit mij allemaal moet overkomen. Ik hoop dat ik hier zo ver kom dat ik mijn verdriet een plek kan geven en dat mijn geloof sterker wordt."

Niet alleen
Tijdens de maaltijd komt Carola (19) binnen. Iedereen begroet haar enthousiast. Ze woont inmiddels op zichzelf en komt voor een nagesprek. "Ik wilde eigenlijk niet opgenomen worden en dacht: wat zullen de mensen wel niet van mij denken? Toch heb ik de hulp aangepakt; beter nu dan dat ik over vijf of tien jaar mezelf alsnog tegenkom. Het was niet makkelijk, maar ik heb veel geleerd. Mijn problemen hadden te maken met mijn zelfbeeld. Ik vertrouwde niemand meer en zag alles negatief. Ik ben geleidelijk aan weer mensen gaan vertrouwen en heb vriendschappen opgebouwd. Ook ben ik gegroeid in mijn geloof. Ik weet nu dat ik er niet alleen voor sta."