Wat zijn de oorzaken van afwijzing?

Het hele leven zit vol met gebeurtenissen en omstandigheden die ervoor kunnen zorgen dat mensen zich in hun leven afgewezen (gaan) voelen. Dat kan al heel snel gebeuren.

Vóór de geboorte kan iemand al afgewezen zijn, bijvoorbeeld doordat de zwangerschap ongewenst was of te vlug kwam. Na de geboorte kan afwijzing volgen als het kind niet aan de verwachtingen van de ouders voldoet en de roze wolk plaats maakt voor de harde realiteit. Of het kind wordt (negatief) vergeleken met de andere broers en of zussen. Misschien is ooit wel tegen het kind gezegd dat het eigenlijk ongewenst was of dat het niet de bedoeling was geweest dat het nog zou komen. Of er wordt door ouders nooit tegen het kind gezegd dat ze van hem/haar houden. Persoonlijke intimiteit tussen ouders en kind is nauwelijks tot niet aanwezig geweest. Mogelijk is het kind zelfs mishandeld, in woorden of lichamelijk, of seksueel misbruikt. Misschien is het kind geadopteerd en vraagt het zich af waarom de natuurlijke moeder hem of haar in de steek gelaten heeft, dat wil zeggen, afgewezen heeft.

Ook in latere fasen van het leven kunnen gebeurtenissen plaatsvinden die het kind dat opgroeit het idee geven dat het eigenlijk niets waard is. Op school wordt het bijvoorbeeld afgewezen omdat het zich anders kleedt of zich anders gedraagt dan anderen. Het hoort niet bij de groep, het doet niet met alles mee, het wordt altijd als laatste gekozen voor het voetbalteam. Vrienden of vriendinnen zijn er niet. Anderen laten merken dat het kind er niet bij hoort, zowel in woorden als in daden. Het wordt continu gepest. Ook later, als iemand volwassen is geworden, kunnen gevoelens van afwijzing een voedingsbodem vinden. Hij heeft nog steeds geen vriend(in) en dreigt ‘over te blijven'. Hij wordt ontslagen. Of de persoon is wèl getrouwd maar heeft niet het idee dat de liefde en trouw wederzijds zijn.

Kortom: afwijzing kan heel veel verschillende oorzaken hebben. Het heeft ook veel gevolgen.