Kwetsbaarheid en de Bijbel

God heeft ons juist geschapen als kwetsbare mensen. Kijk maar mee naar wat er in Genesis staat geschreven: "En de Here God zeide: Het is niet goed, dat de mens alleen zij." (Genesis 2:18a, NBG).

Wij zijn geschapen door God - naar Zijn evenbeeld - met de behoefte aan iemand anders. Om relaties te hebben, met God en met anderen. In de hof in Eden liepen de man en de vrouw samen rond. Zonder schaamtegevoel, ook al waren ze naakt, en vrij in relatie met God en elkaar. De mensen voelden zich veilig en konden zich volledig toevertrouwen aan elkaar zonder bang te zijn voor verwijdering of afwijzing.

Schaamte
Met de zondeval (zie Genesis 3) is er schaamte, angst en verdeeldheid gekomen. Angst voor afwijzing, angst om jezelf echt te laten kennen. Dus zet maar maskers op! Maskers van succes, onafhankelijkheid, vrolijkheid, enzovoorts. Ofwel: doen alsof. Een voorbeeld: na een lange, zware dag staan er een paar vrienden op de stoep die graag op de koffie komen. En alles wat jij op dat moment wilt, is rust en tijd voor jezelf. Zeg je dan: "Oh wat leuk dat jullie op bezoek komen!". Het toneelspelen - iets dat we allemaal wel eens doen - is echter slechts een tijdelijke oplossing. Uiteindelijk doe je namelijk de ander en jezelf meer pijn.

Openheid
Voor het veranderen van onszelf en om onze relaties te verdiepen, is kwetsbaarheid nodig. Openheid is hierbij de uitgangspositie. Je mag een keuze maken ondanks de mogelijke leeuwen en beren (angsten) die je ziet. Is het niet fantastisch dat God hierin voorziet. "Want God geeft ons niet een lafhartige geest, maar een sterke geest vol liefde en bedachtzaamheid" (2 Timotheüs 1:7, NBG).