Boos worden, hoe?

De Griekse filosoof Aristoteles moet eens gezegd hebben: "Iedereen kan boos worden - dat is gemakkelijk, maar boos zijn op de juiste persoon op het juiste moment en om de juiste oorzaak en op de juiste wijze - dat ligt niet in ieders vermogen en is niet zo gemakkelijk."

De instinctieve manier om boosheid te uiten, is agressiviteit. Slaan op kasten, trappen tegen deuren, et cetera. Feitelijk zijn er drie manieren om met boosheid om te gaan: je uit je boosheid, je onderdrukt je boosheid of je kalmeert. Op een assertieve manier je boosheid uiten, is de beste weg. Je houdt dan rekening met de belangen van de ander. Je kunt boosheid ook onderdrukken en vervolgens een andere richting eraan geven door aan iets totaal anders te denken of te bedenken hoe je op een constructievere wijze op de situatie kunt reageren. "Bedenk eens hoe veel meer je lijdt door je woede en verdriet, dan door juist door die dingen waarover je woedend en verdrietig bent", sprak eens Marcus Antonius, vriend en vertrouweling van Julius Caesar. Wijze woorden uit een ver verleden maar nog steeds met actuele betekenis.

Gevolgen
Boosheid kan leiden tot depressiviteit, tot gevoelens van minderwaardigheid, gevoelens van schuld, zelfhaat en zelfverwijten, lichamelijke klachten, agressiviteit en tot verslechtering van sociale relaties. En ondanks dat degenen die hiermee te maken hebben, bemerken dat boosheid niets oplevert, integendeel zelfs, kunnen ze er niet mee stoppen. Een gevaar hierbij is echter dat de boosheid als het ware naar ‘binnenslaat’ en resulteert in een soort passieve agressie of dat de boosheid innerlijk voortwoekert en vervolgens op een ongelegen moment naar voren komt of zorgt voor het ontstaan van lichamelijke complicaties: hoge bloeddruk, depressiviteit, hypertensie. Je kunt jezelf kalmeren wanneer je niet alleen je uitwendige gedrag beteugelt maar ook de inwendige reacties die personen en gebeurtenissen bij je teweegbrengen.