‘’Als Gods zegen er niet op rust, lukt het nooit!’’

David* was altijd al een stille, teruggetrokken jongen. Voor zijn ouders dus ook geen reden om te vermoeden dat er wat mis was. Toch bleek David een probleem te hebben, waarmee hij uiteindelijk bij de ambulante hulp van De Hoop terecht kwam.
  
‘'Toen David 8 was, begon het op de basisschool op te vallen dat hij niet in staat was om zijn schoolwerk te overzien en dat hij slecht contact met de andere kinderen kon maken.'' Aldus Davids vader. ‘'David kwam bij De Hoop terecht, waar dysthymie, een vorm van autisme, en een zware depressie werden vastgesteld.'' Het bericht dat hij misschien opgenomen moest worden, hakte er bij David flink in. ‘'Hij werd boos en riep dat hij dat niet wilde. Als hij opgenomen zou worden, zou hij weglopen.'' Gelukkig kon De Hoop een andere oplossing bieden. ‘'David kreeg ambulante hulp bij De Hoop, wat betekent dat hij eerst elke twee, en later elke drie weken gesprekken had en medicatie kreeg. Zo kon hij gewoon thuis blijven wonen.''

Het ging steeds beter met David, totdat er werd begonnen met de afbouw van medicijnen. ‘'Toen kreeg David een terugslag: hij werd weer ontzettend somber. Daarom werd er weer begonnen met de medicatie, maar hij moest er toch een keer van af! Natuurlijk waren we bang voor een tweede terugslag, maar we hebben het aan God overgegeven. Deze keer verliep het afbouwen helemaal goed! Natuurlijk heeft De Hoop kundig personeel, maar als Gods zegen er niet op rust, lukt het nooit.''

Door een situatie op school heeft David, kort na het afsluiten van de behandeling, nog wel een terugval gehad, maar door nog een paar vervolggesprekken bij De Hoop is hij daar weer snel bovenop gekomen. ‘'Het is fijn dat David ambulante hulp kreeg: zo kon hij gewoon thuis blijven wonen en naar school blijven gaan!''

* Deze naam is om privacy redenen gefingeerd