Ellen: “Ik liet niemand binnen”
Ellen is heel gevoelig voor prikkels uit haar omgeving, zoals mensen met harde stemmen, drukte en onverwachte dingen. Uit angst voor die prikkels isoleert ze zichzelf maandenlang in haar eigen huis, met drank als enige ‘vriend'.
Ellen heeft jarenlang een alcoholprobleem. Op 36-jarige leeftijd ontdekt ze dat de stoornis borderline aan dit probleem ten grondslag ligt. Ellen legt uit: "Borderline is een soort grenzeloosheid. Ik stuiter van boven naar beneden. Ik kan me intens gelukkig voelen en dan opeens het tegenovergestelde." Door de borderline is Ellen heel gevoelig voor prikkels. Omdat zij die niet kan hanteren, gaat ze elke vorm van prikkels ontwijken. Ze houdt al haar vrienden en familie op afstand en verwaarloost zichzelf. Haar leven bestaat vooral uit drinken. "Eenzaamheid is voor mij de bank in mijn oude huis in Groningen," vertelt ze. "Daar zat ik, met de computer op schoot, omringd door bierblikjes, kranten en allerlei troep. De deurbel had ik uitgezet. Ik liet niemand binnen. Ik sprak mensen alleen nog door de telefoon. Zo kon ik makkelijker de schijn ophouden. Eenzaamheid hangt niet af van de hoeveelheid contacten die je hebt. Als niemand weet hoe het echt met je gaat, dan ben je eenzaam. Ik had ook geen identiteit. Ik was geen moeder en had geen partner. Ik had niets over om voor te knokken."
Klein wonder
De ouders van Ellen probeerden steeds opnieuw hun dochter te helpen. "Op een gegeven moment stond mijn moeder in mijn huis. In één hand had ze een zak met bierblikjes. Ze zei: ‘Nu moet je kiezen. Of deze zak, of je gaat met ons mee naar huis'." Ellen kiest voor het laatste. Ze vertelt: "Ik stond toen al op de wachtlijst bij De Hoop. Op de dag dat ik met mijn moeder meeging, belde De Hoop dat er een plekje voor me was. Een klein wonder."
Opgebloeid
Ellen is nu vijf maanden in behandeling bij De Hoop, op de afdeling Dubbel Diagnose. Daar wordt ze zowel behandeld voor haar alcoholverslaving als voor borderline. "Ik ben hier echt opgebloeid. Ik heb hier ontdekt dat mijn identiteit in God ligt. Dat is de sleutel. Ik ben Gods kind. Dit feit verbijstert mij nog steeds, maar ik weet dat het waar is. Ik leer hier dat ik er mag zijn. Hierdoor kan ik steeds meer van mezelf houden. Als je van jezelf houdt, ga je goed voor jezelf zorgen. Dan zit je in een positieve spiraal naar boven."
Genieten
Ellen kent nog altijd momenten van eenzaamheid, maar weet hier nu beter mee om te gaan. "Ik heb nog steeds verdriet. Het is moeilijk voor me dat ik geen man en geen kinderen heb. Maar dit verdriet werpt me terug op God." Haar geloof helpt haar door de moeilijke momenten heen. Ze vertelt dat ze bij De Hoop haar grenzen leert kennen en ermee leert omgaan. "Ik kan nu genieten van contacten met andere mensen. Ik bewaar bijvoorbeeld elk kaartje dat ik krijg. Verder herontdek ik leuke kanten aan mijzelf. Dan gaan we knutselen en denk ik: ‘O ja, dit vond ik vroeger ook fijn om te doen.' Door de verslaving raakte ik niet alleen mijn vrienden kwijt, maar ook mezelf. Nu komt de leuke Ellen weer naar boven."
|
info / bestellen