Een handje helpen

Wat motiveert vrijwilligers om zich bij Horeb in te zetten? Hoe ervaren de bewoners hun betrokkenheid? We vroegen het bewoner Jan Pieter (36) en vrijwilliger Bert den Uijl (49).

Bij Horeb is het een drukte van belang. Mannen in blauwe overals, stoffig en vol verfvlekken, lopen af en aan. Vanuit de gebouwen klinkt het geluid van hamer en boor. Een busje barstensvol materialen komt net terug van de bouwmarkt en wordt vlug uitgeladen. Te midden van deze drukte staat Jan Pieter over zijn werkbank gebogen. Secuur meet hij iets af en zet vervolgens de elektrische zaag aan. Hij is timmerman en woont nu vijf maanden bij Horeb, om los te komen van zijn cocaïneverslaving. Bert den Uijl komt met wat gereedschap uit de nieuwe vrijwilligersruimte lopen. De vrijwilliger heeft ‘twee rechterhanden', zoals hij zelf zegt en helpt waar hij maar nodig is.

Kwaliteiten
Bert: "Als vrijwilliger ondersteun je de bewoners. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. Jan Pieter is bijvoorbeeld een professionele timmerman. Ik hoef hem echt niet te vertellen hoe hij zijn werk moet doen. Het belangrijkste is dat ik er simpelweg voor de bewoners ben. Ik hoef niets bijzonders te doen. Ik dien de bewoners vooral door naar hen te luisteren." Jan Pieter knikt. "Ik zie 24 uur per dag dezelfde gezichten van mijn medebewoners. Het is heerlijk om een keer met iemand anders te praten, die niet in hetzelfde schuitje zit."

Meerwaarde
Bert en Jan Pieter zijn het erover eens dat de meerwaarde van vrijwilligerswerk zit in de gesprekken tijdens en na het werk. Het is ontspannend voor de bewoners om eens over koetjes en kalfjes te praten, over dingen ‘buiten' Horeb. Jan Pieter: "Daarnaast is het fijn om over serieuze onderwerpen te praten en om je hart te luchten." Hij legt uit dat het voor medebewoners soms lastig is om goed naar elkaar te luisteren, omdat ze allemaal in hun eigen verwerkingsproces zitten. Een vrijwilliger kan een ‘onpartijdig' luisterend oor bieden.

Ommekeer
Bert werkte jaren als manager, maar hij heeft ook veel ervaring met klussen. Tijdens de mannenconferentie in Lunteren kwam hij in aanraking met Horeb en besloot hij zich in te zetten als vrijwilliger. Bert: "Vorig jaar heb ik een ommekeer in mijn leven meegemaakt. Ik kreeg een burn out. Tijdens deze moeilijke tijd besefte ik dat het leven niet alleen bestaat uit werken en geld verdienen. Ik wilde niet alleen maar voor mezelf leven."

Gesprekken
Sinds de conferentie rijdt Bert elke maandag vanuit Nieuwerkerk aan den IJssel naar Beekbergen om een dag te helpen. "Ik wil er voor andere mensen zijn. Ik voel me echt gestuurd en gesteund door God. Mijn eerste dag had ik al met drie jongens gewerkt en goede gesprekken gehad," aldus Bert. "Ik ben zo blij dat ik iets voor hen kan betekenen! Het is wel belangrijk dat je de moeilijke verhalen niet mee naar huis neemt. Daarom geeft het niet dat ik ver moet rijden. Als ik ‘s middags in de auto naar huis rijd, leg ik in gebed alle jongens in de handen van God."

Luciferdoosje
"Ik vind het erg mooi om dit te horen!" zegt Jan Pieter geraakt. "Als ik terugkijk op mijn leven, heb ik ontzettend spijt van wat ik heb gedaan. Soms voel je je zo klein, dat je bijna in een luciferdoosje past. Maar dan zie ik hoe mensen ons ondersteunen, door hier te komen helpen of door te sponsoren. Bij de conferentie in Lunteren is zoveel geld opgehaald, ik stond echt versteld! Zulke dingen doen mij echt goed."

Bosrijke omgeving
Bert en Jan Pieter voelen zich erg op hun gemak bij Horeb. Ook de prachtige, bosrijke omgeving speelt daarbij een rol. "We genieten erg van deze mooie streek", aldus Jan Pieter: "Bij Horeb heerst rust. Het is een veilige omgeving en er is geen druk op de ketel. Hierdoor kun je echt tot jezelf komen."

Balans
Dat er geen strakke deadlines zijn is iets waar de vrijwilligers ook rekening mee moeten houden tijdens het werk. "Aan de ene kant houden de vrijwilligers rekening met het ritme van de bewoners. Het is heel belangrijk dat zij geen druk ervaren", vertelt Bert. "Aan de andere kant proberen wij hen te stimuleren bij het werk. Deze twee dingen moeten met elkaar in balans zijn, ik leg ze steeds op een weegschaaltje."

Spelletjes
Als de vrijwilligersruimte klaar is, gaat Bert misschien voor langere tijd bij Horeb verblijven en werken. "Ik kan dan de hele dag naast de bewoners staan en bijvoorbeeld 's avonds een spelletje met ze spelen." "We zijn echt verslaafd aan spelletjes", lacht Jan Pieter. "We kunnen urenlang risken, schaken of sjoelen." Bert: "Ik kijk er naar uit om hier te verblijven. Als je je inzet bij Horeb krijg je er ontzettend veel voor terug!"