Erik Jan: “Zingen tot eer van God is voor mij een verlossing!”

Het stuklopen van zijn huwelijk kon hij niet verwerken en problemen probeerde hij op te lossen met drank. Iedere keer vroeg Erik Jan  (40) zich weer af: "Waarom gebeurt mij dit?" Nu is hij terug bij Horeb. Deze keer om af te ronden wat bij zijn eerste verblijf in 2006 niet helemaal is gelukt. 
  
Ontslagen
Door de drank vereenzaamt Erik Jan steeds meer. Hij heeft geen zin om zijn moeder te bezoeken en ook zijn zus ziet hij steeds minder. Hij komt steeds vaker te laat op zijn werk en als ze daar in de gaten krijgen dat hij naar alcohol ruikt, wordt hij ontslagen. Dieper in de put zitten kan bijna niet. Gelukkig herkent zijn zus, die werkzaam is in het ziekenhuis, de symptomen. Zij probeert hem over te halen hulp te zoeken. Op internet heeft zij De Hoop als hulpinstantie gevonden, mede vanwege de christelijke achtergrond. Erik Jan besluit zich in te schrijven bij Horeb.  "De dag voor mijn opname zat ik, met een fles in mijn hand, 's avonds een herhaling van het programma  ‘Hoe doe jij dat nu' van de Evangelische Omroep te kijken," vertelt Erik Jan. "Het verhaal ging over iemand met een drankprobleem. Dit greep mij zo aan dat ik diezelfde avond de fles heb neergezet en de volgende dag naar Horeb ben gegaan."

Leven en werken
Na binnenkomst komt hij in de tuin en de bossen van Horeb te werken. "Dat vond ik heel prettig. Ik houd van de natuur en van het buiten zijn. Ik ben altijd in loondienst geweest en reed tractor voor boeren of werkte voor een hoveniersbedrijf."
Vanwege de rust die hij uitstraalt, wordt Erik Jan al snel opziener (de leider van een groep). Ruzies sust hij door rustig met beide partijen te praten en de meeste jongeren zien hem ook als een vaderfiguur, een voorbeeld. Later wordt hij zelfs als poortwachter gevraagd, een functie die hij met gepaste trots vervult.
Erik Jan houdt van Horeb, van de omgeving, de rust en het zingen in de band. Vanaf zijn negentiende zingt hij al in een koor, maar sinds zijn verblijf bij Horeb is hij meer vanuit zijn hart gaan zingen. Enthousiast vertelt hij over bijeenkomsten in Biddinghuizen, die hij bezoekt, waar het niet gaat om het mooie zingen, maar het zingen mét elkaar voor de Here God. Hier in Beekbergen komt Erik Jan geen stress tegen. "Vergeleken met mijn leven voor Horeb leek mijn behandeltijd bij Horeb soms op een verblijf in een bungalowpark."

Hoopvolle toekomst
Weer terug in de maatschappij krijgt hij in 2009 een vriendin, maar door onopgeloste problemen uit zijn verleden strandt ook deze relatie. Deze keer verliest hij alles. Erik Jan heeft geen werk en geen woning meer en besluit Rob Meijer te bellen. Deze keer is hij er nog niet zo heel slecht aan toe en kan hij zelf bellen dat hij hulp nodig heeft. Tot zijn geluk kan hij weer bij Horeb terugkomen. Deze keer wordt hij direct voor de functie van Poortwachter gevraagd, iets wat veel voor hem betekent. Omdat hij verder geen mogelijkheden ziet om bij Horeb zijn talenten te ontplooien, is Erik Jan met zijn re-integratieplan begonnen samen met een medewerker van Horeb. Dit stappenplan werkt toe naar een datum waarop de bewoner weer terugkeert naar zijn werk in de maatschappij en soms ook naar een keuze voor een nieuwe arbeidsplek. Erik Jan is blij met deze mogelijkheid. Hij heeft al gezien dat er een kans is om als bedrijfsleider van een kringloopwinkel te solliciteren. Anders lijkt het hem ook leuk om als begeleider op een zorgboerderij te gaan werken.

Longziekte
Erik Jan vertelt verder: "Veranderingen hebben er op Horeb wel plaatsgevonden sinds mijn eerste tijd bij Horeb, het is er nu veel ‘vrijer'. Vrijer in de zin van het gebruik van mobiel of internet, en regels wat betreft vrijheden. Het mogen roken heeft zeker meegespeeld in de keuze om naar Horeb te gaan, zoals voor veel gasten." Erik Jan lijdt echter aan COPD, een ernstige vorm van longziekte, wat sportieve activiteiten zoals fietsen en wandelen bemoeilijkt. Stoppen met roken is dus een must. Hoewel dit erg moeilijk is voor hem, wil hij het nu serieus gaan proberen. Hij beseft heel goed dat de gevolgen van het roken steeds grotere klachten zullen veroorzaken.
  

Zingen voor de Here God
"Het leven en werken in een christelijke omgeving is voor mij heel belangrijk. Tijdens mijn eerste opname in 2007 heb ik mij laten dopen. Daarna is mijn relatie met God veel beter  geworden. Ik weet nu waarom ik op de juiste weg wil doorgaan, wat ik wel en niet moet doen, maar vooral dat ik wil blijven werken aan een hoopvolle toekomst.
's Avonds, voor het slapen gaan, leg ik mijn problemen bij de Heer neer. Ik bid vaak met een medegast, en ik vind het prettig mijn medegasten over de Heer en de Bijbel te vertellen. Door dagelijks te bidden voel ik mij geholpen, bij mijn werk en in het volharden in het vinden van een woning. Het leven met God is voor mij kostbaar geworden en zingen is voor mij een verlossing. Niet alleen het zingen voor mensen, maar ook het zingen voor mijn Heer!"